Ad insinuatio

Auteur Nicomache: “Het optreden van mr. Marjolein Vissers (MDMV-advocaten te Utrecht) op 27 juni voor de voorzieningenrechter mevr. mr. Geurtsen in Den Bosch, tijdens het kort geding aangespannen door mr. Harff en mr. Kuijpers, mag men op diverse manieren waarderen. Rob Brockhus van SDN applaudisseert voor haar op de site www.leugens.nl. Inderdaad SDN kan niet anders dan mr. Vissers dankbaar zijn voor de geserreerde verdediging van zijn belangen. Zij maakte duidelijk waar het in dit complexe dossier over gaat, zonder de belangen van haar cliënt te schaden of zijn optreden te ironiseren of politiseren, zoals tijdens het geding tegen stichting de Stelling gebeurde. Eerder struikelden Kucharek en Stichting de Stelling over een vonnis, dat met behulp van een kort geding was uitgelokt door mr. Harff en mr. Kuijpers. Ze struikelden vooral, omdat ze – ondoordacht en soms met lacherig sarcasme – het publiek naar hun gelijk wilde leiden en verleiden. Mr. Marjolein Vissers toonde haarfijn aan dat er geen andere methode is om je gelijk te halen dan een doordacht en met argumenten omweven onderzoek. Zij was op 27 juni in staat, in tegenstelling tot advocaten van Kucharek en stichting de stelling, het dossier in zijn context te plaatsen en van pertinent juridisch commentaar te voorzien. Haar beslist en met tal van juridische opmerking doorspekte argumentatie, roepen vraagtekens op over de weg die advocaten, rechtbanken en gedaagden eerder in dit dossier hebben afgelegd. Het is op zijn minst opmerkelijk dat de advocaat die Kucharek in eerste aanleg voor de rechtbank verdedigde over het hoofd heeft gezien dat er juridisch heel wat af te dingen viel op het door mr. Kuijpers cs. geforceerde afscheid van Kucharek uit het bestuur van de omstreden octrooi-beheersstichting. Deze advocaat liet het traject met zijn cliënt Kucharek letterlijk door aantijgingen overwoekeren, waardoor de belangen van zijn cliënt Kucharek, en nog erger: de waarheidsvinding, begraven werden. Dat vonnis betekende de financiële vernietiging van Kucharek. Datzelfde juridische steekspel herhaalde zich weer tijdens het kort geding dat mr. Harff en mr. Kuijpers tegen Kleintje Muurkrant aanspanden. Tijdens dit geding wilde de advocaat van de gedaagde bestuursleden, van stichting de Stelling, op geen enkel moment de vileine suggesties aan het adres van zijn cliënten weerleggen. Ook ging hij niet in op de vraag of dat verantwoordelijkheid voor publicatie bij de dader, de journalist J.P., of de juridische rechtspersoon, Stichting de Stelling lag? Dat is volgens ons een vraag die juristen bezig moet houden. In hoeverre kan iemand anders verantwoordelijk gesteld worden voor het gedrag van derden. Wat betekent zoiets als mondigheid? Zijn er verzachtende omstandigheden of is een bestuur altijd verantwoordelijk voor het gedrag van gekozen of aangewezen bestuurders, ook als ze niet in kennis werden gesteld van hun voornemen. Is de last van smaad dan overdraagbaar? Bijvoorbeeld. Niets van dit alles. Geen vragen of juridische overwegingen. Mr. Harff en mr. Kuijpers schilderden zijn cliënten, het bestuur van stichting de Stelling, af als leden van een criminele organisatie die financieel parasiteerden op de samenleving. Bij dit proces ging het dus over juridische zorgvuldigheidsvragen, van de kant van stichting de Stelling, en over het recht om bij de lezers van Kleintje Muurkrant geld te vragen voor het voldoen van opgelegde dwangsommen. De rechter oordeelde negatief, en meende ook dat het gerechtvaardigd was aan een uitkeringsgerechtigde een dwangsom van meerdere tienduizenden euro’s op te leggen, en wilde ook het beslag rechtvaardigen op een AOW-uitkering van een nood-bestuurslid. Hier gold geen matiging omdat men eerder tienduizend euro wist op te halen. Hoe negatief mag de gulgevigheid van lezers en vrienden worden uitgelegd? We vonden het op zijn minst opmerkelijk dat de rechter, in deze rechtszaak, op geen enkel moment ingreep, toen mr. Harff zijn pleidooi doorkneedde met talloze verdachtmakingen – de rechter gedoogde dat in zijn rechtszaal, in tegenstelling tot mevr. mr. Geurtsen die op 27 juni wilde dat de partijen het kort hielden, dus geen lang debat. Stichting de Stelling is in hoger beroep gegaan. Hoe dat gaat aflopen weet niemand. De verdediger van Stichting de Stelling liet zich eerder vangen in een discussie over de publicitaire ruimte rond een rectificatie, en of dat een bepaalde brief wel of niet was ontvangen door een provider, of wel of niet was verzonden door stichting de Stelling. Hij reageerde beleefd verbaasd op het verzoek van mr. Harff en mr. Kuijpers alle briefwisseling aan hen over te dragen. Dat ging niet, betoogde hij namens de stelling, want die was er niet meer als in de kopieën die waren overhandigd. Het ging dus hier schijnbaar niet over de rechtmatigheid van het verzoek van mr. Harff en mr. Kuijpers, maar over de vraag of dat Stichting de Stelling zo’n verzoek kon uitvoeren. Neen, stelde men, men kon niet emails die gewisseld waren met en over Kucharek (de substantie van dit dossier), aan de advocaten mr. Harff en mr. Kuijpers niet overdragen. Die waren er namelijk niet meer. Mr. Marjolein Vissers pareerden dezelfde vragen op 27 juni met grote deskundigheid en, belangrijker, wist daarvoor ook de vereiste juridische gronden aan te voeren. Haar betoog was doortimmerd met rechtsverwijzingen, terwijl dat van de tegenpartij een en al verontwaardigde filippica was, doorspekt met insinuaties waarbij vooral belangrijk leek te bewijzen dat het hier om een stelletje bejaarde steuntrekkers (mensen die AOW genieten!!) ging, die eerzame advocaten terroriseren, omdat ze opgestookt zijn door de gek Kucharek. Mr.Harff citeerde in zijn betoog nauwelijks wetsartikelen, maar had vooral suggesties te bieden (stijlmiddel: Ad insinuatio, zie Cicero Ad Herennium). Mr. Marjolijn Vissers wees er verder op, en haalde het dossier aan, verwijzend naar haar producties, dat Kucharek als directeur/beheerder van Strategos BV door mr.Kuijpers met behulp van een buitenstaander als stichtingsbestuurder was geloosd. (noot: Dit Strategos BV maakte, zo maken we op uit de verspreide persmap, deel uit van de zakelijke beheersconstructie die Kucharek met hulp van mr. Kuijpers eerder rond het omstreden octrooi had opgetrokken). Tenslotte, het is treurig dat niet één journalist in staat is geweest helderheid te verschaffen over talloze tegenstrijdigheden in dit dossier. En ook dat er een advocate aan te pas moet komen om alle verdovende rook rond dit dossier te verdrijven, zonder voor getergde Pythia te gaan spelen. Nog erger vinden we dat de veroordeelde Kucharek eerder niet in staat was een bekwaam advocaat, zoals mr. Marjolein Vissers te vinden, iemand die zijn belangen adequaat had kunnen verdedigen. En ook: na een aantal veroordelingen bleek er schijnbaar geen advocaat meer bereid de belangen van Kucharek voor de rechtbank te verdedigen. Maar: de rechten van verdachten en veroordeelden verdienen steeds juridische bescherming. Laten we zonder rechtsfilosofische uitwijdingen volstaan door vast te stellen dat de zwaarste criminelen in dit land, ook diegenen die zijn vastgezet in de Vughtse EBI, schijnbaar geen enkele moeite hebben een advocaat te vinden, men staat soms in de rij vanwege de verwachte media-aandacht. In een schijnbaar schamele belangen, smaad en lasteraffaire rond een octrooi echter laten advocaten
het massaal afweten. Op 27 juni maakte mr. Vissers de rechtszaal duidelijk dat alleen gedegen onderzoek de waarheid mogelijk naar boven kan halen. Ironie, emotionele ontdaanheid en maatschappelijke kwetsbaarheid leveren cliënten geen gelijk op. Alleen maar vonnissen.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: